Mumbai Student encounter with Helpful Man : काका, याची गरज नाही असं मी सांगूनही ते दुचाकी बसच्या मागे पळवत राहिले. पाच मिनिटांच्या पाठलागानंतर बसला ओव्हरटेक करत त्यांनी मला सोडलं.
काय आहे पोस्ट?
मुंबईतील 20 वर्षीय विद्यार्थी रोबोटिक्स ट्यूटर म्हणूनही पार्ट टाईम काम करतो. जगात चांगुलपणा टिकून असल्याचं उदाहरण पाहिल्याचं तो म्हणतो. कांदिवलीत एके संध्याकाळी पावणेसहा वाजताच्या सुमारास त्याचा क्लास संपला होता. बस स्टॉपवर जवळपास तासभराहून अधिक काळ वाट पाहिल्यानंतर नेहमीच्या बसची कोणतीही चिन्हं दिसत नव्हती. त्यामुळे तो विद्यार्थी हताश झाला. जवळच्या मेट्रो स्टेशनवर जाण्यासाठी त्याने रॅपिडो बुक करण्याचा विचार केला.इतक्यात समोर दिसलेल्या एका मध्यमवयीन दुचाकीस्वाराकडे तो विद्यार्थी गेला. जवळच्या मेट्रो स्टेशनवर जाण्यासाठी लिफ्ट देऊ शकाल का? असे त्याने विचारले असता त्याने लगेच होकार दिला.
त्या काकांची गोड मदत
वाटेत असताना, दुचाकी चालवणाऱ्या काकांनी सहज सांगितलं, की ते मालाड स्टेशनकडे जात आहेत. मेट्रो स्टेशनऐवजी विद्यार्थ्याला तिथे सोडण्याची ऑफर दिली. ट्रेन वेगवान आणि स्वस्त असून कमी वेळा बदलावी लागणार असल्याचं ते म्हणाले.
मालाडला पोहोचण्यापूर्वी, विद्यार्थ्याला बस क्रमांक 460 दिसली. ही बस विद्यार्थी राहत असलेल्या मुलुंड परिसरातील घराजवळ थेट जाणारी बस होती. “मी उत्साहाने ‘460!’ असं म्हणत बसकडे बोट दाखवलं. काकांनी दुसरा-तिसरा विचार न करता, मला घट्ट धरुन बसण्यास सांगितलं. एका वर्दळीच्या रस्त्यावर यू-टर्न घेतला आणि बसचा पाठलाग सुरु केला!” असं विद्यार्थ्याने लिहिलं आहे.
दादर कबूतरखाना बंद करण्याच्या हालचालींना स्थानिकांचा विरोध; रात्री महापालिकेच्या कारवाईवर संताप
काका, याची गरज नाही असं मी सांगूनही ते दुचाकी चालवत राहिले. पाच मिनिटांच्या पाठलागानंतर आम्ही बसला ओव्हरटेक केलं आणि पुढे थांबले.
Passenger Slapped in Flight : इंडिगो विमानात सहप्रवाशाने कानशिलात लगावली, व्हिडिओ समोर, पॅनिक अटॅक आलेला मुंबईकर तरुण एकाएकी बेपत्ता
या अनोळखी व्यक्तीमुळे मला ना मेट्रो बदलावी लागली, ना अतिरिक्त पैसे घालावे लागले. मी घरी जाण्यासाठी आरामात बसमध्ये बसलो आहे, असं त्याने पोस्टमध्ये लिहिलं आहे.
Amravati Crime : घरातून दोघं बाहेर आले अन् मम्मी बिछान्यावर पडलेली; महिला पोलीस कर्मचाऱ्याच्या संशयास्पद मृत्यूने महाराष्ट्र हादरला
ते मला ओळखत नव्हते, मी त्यांना ओळखत नव्हतो. त्यांनी मला मदत करण्याचं काही कारणच नव्हतं, तरी त्यांनी वाट वाकडी करत, मला बसमध्ये सोडलं, जेणेकरुन माझा प्रवास सुखकर होईल. काका, तुम्ही जिथे कुठे असाल, धन्यवाद. तुमच्या निस्वार्थी वर्तनाचा जगात कायम सन्मान होवो. तुमच्यामुळे एक तापदायी संध्याकाळ अविस्मरणीय अनुभवात बदलली, असं विद्यार्थी म्हणतो.

