जगदाळेंच्या पत्नी नेमकं काय म्हणाल्या?

ते मास्क लावून आले होते. शेर आला शेर आला म्हणून पळून गेले. तिकडे कुणीच नव्हते, अधिकारी किंवा सुरक्षा रक्षक असणं गरजेचं होतं, उपचारासाठी दिरंगाई झाली. आम्हाला काहीच सांगितलं नाही, जिवंत आहेत जिवंत आहेत, असं सांगत होते. त्यांनी तिथल्या एका घोडेवाल्याला पण मारलं, कारण तो प्रतिकार करत होता, की तुम्ही या लोकांना नका मारु, असं प्रगती जगदाळे सांगत होत्या.
Pahalgam Terror Attack : पत्नीसोबतची सहल ठरली शेवटची, पनवेलच्या दिलीप देसलेंना अखेरचा निरोप, कुटुंबाचा हृदय हेलावणारा आक्रोश
लोकांचे जीव धोक्यात घालू नका, लोकांचं आयु्ष्य उद्ध्वस्त होऊन जातं, मी कुठे बघणार आहे तुम्ही मला सांगा, आयुष्यभरासाठी पोरकी झाले मी, माझा नवरा माझ्या बरोबर नाहीये, या लेकरांनी काय करायचं? असा हताश प्रश्न त्यांनी विचारला.

तिथली लोकल लोकंही रडली आमच्यासाठी, त्यांना वाईट वाटलं, कारण त्यांचं सगळं पर्यटकांवर चाललंय आणि यांनी टुरिस्टवरच हल्ला केला, तिथले ऑफिसरसुद्धा रडले आमच्यासाठी, त्यांना वाईट वाटलं की काय होऊन बसलं, यांचा तुम्ही कायमचा बंदोबस्त करा, २७ कुटुंब उद्ध्वस्त झाली आहेत, अशा भावना प्रगती जगदाळे यांनी व्यक्त केल्या.

आज माझं आयुष्य पूर्ण खराब झालंय, मी माझ्या माणसाला उघडून बघू शकत नाही, कालपासून मला त्याचा चेहरा दिसला नाही, तिथेही आम्हाला दाखवलं नाही त्यांनी, असं सांगताना जगदाळेंच्या पत्नीला शोक अनावर झाला. त्या दहशतवाद्यांना मारा आणि आम्हाला दाखवा. तशाच गोळ्या घाला, जशी त्यांनी डोकी फोडली, रक्त काढलं, त्याने थेट गोळ्या घातल्या, काही विचारलं देखील नाही.
Santosh Jagdale : बालमित्रांनी सोबतच जग सोडलं; लाडक्या लेकाला अखेरचा निरोप देताना माऊली धाय मोकलून रडली
लहान लहान मुलांसमोर त्यांच्या वडिलांना गोळ्या घातल्या. ती रडत होती आमच्यासमोर, सगळा आक्रोश चालू होता, आम्ही एकमेकांना काय सांगू कळत नव्हतं, आम्ही चिखलात पडलो, मला उभं राहता येत नव्हतं, पहिलाच दिवस होता फिरण्याचा, असंही पुढे प्रगती जगदाळे सांगत होत्या.