मुकेश अर्जुन पाटील (वय ३५ वर्ष, रा. चंदूआण्णा नगर, जळगाव) असे मयत तरूणाचे नाव आहे. तो पत्नी आणि दोन मुलांसह वास्तव्याला होता. एम. जे. कॉलेज परिसरात तो आयएमपी कम्प्युटर इन्स्टिट्यूट चालवत होता. करोना काळात इन्स्टिट्यूट सुरु ठेवण्यासाठी मुकेशने मोठ्या प्रमाणावर कर्ज घेतले होते. ओळखीच्या लवेश चव्हाण याच्याकडून त्याने १ लाख २० हजार रुपये उसने घेतले होते. त्यापैकी ६५ हजार रुपये त्याने परतही केले होते. मात्र, उर्वरित रक्कम व्याजासह २ लाख ९५ हजार रुपयांवर पोहोचली होती. या रकमेच्या परतफेडीसारठी लवेश चव्हाण सतत तगादा लावत होता.
Sushma Andhare : मह्या, कितीवेळा थांबवलं? लहानाचं मोठं होताना पाहिलंय, निष्प्राण देह बघायची हिंमत नाही, सुषमा अंधारेंना भावना अनावर
घटनेच्या दोन दिवस आधीच मुकेशने पत्नीला माहेरी पाठवले होते, त्यामुळे मुकेश हा घरी एकटाच होता. २६ मार्च रोजी सकाळी ११ वाजता लवेश चव्हाण आणि त्याचे ४-५ साथीदार मुकेशच्या घरी आले. त्यांनी मुकेशला शिवीगाळ करत धमकावले आणि त्याची दुचाकी जबरदस्तीने हिसकावून नेली. या प्रकारामुळे मुकेश मानसिक तणावात गेला आणि त्याने दुपारी १२ वाजता आपल्या राहत्या घरी गळफास घेऊन आत्महत्या केली.
Lucknow Crime : काका या, आम्ही शरीरसंबंधांना तयार आहोत; अल्पवयीन बहिणींचे ३२ वेळा फोन, सराफाला घरी बोलावलं अन्…
पत्नीने वारंवार फोन केला, मात्र प्रतिसाद न मिळाल्याने तिने शेजारी कळवले. शेजाऱ्यांनी खिडकीतून पाहिले असता, मुकेशने गळफास घेतल्याचे लक्षात आले. तातडीने पोलिसांना आणि कुटुंबीयांना बोलावण्यात आले. घटनेची माहिती मिळताच कुटुंबीय व नातेवाईकांनी जिल्हा शासकीय वैद्यकीय महाविद्यालयात धाव घेतली. त्यांनी मोठा आक्रोश करत, आत्महत्येस प्रवृत्त करणाऱ्यांवर कठोर कारवाई करण्याची मागणी केली. “जोपर्यत आरोपींवर गुन्हा दाखल होत नाही, तोपर्यंत मृतदेह ताब्यात घेणार नाही,” असा पवित्रा कुटुंबीयांनी घेतला आहे