जन्मापासून या बाळाला नैसर्गिकरीत्या मलविसर्जन करता येत नव्हते. हिशंस्प्रंग आजारामुळे दोन वर्षांहून अधिक काळ हे बाळ एनिमावर अवलंबून होते. अखेर मुंबईतील खासगी रुग्णालयामध्ये करण्यात आलेल्या यशस्वी उपचारानंतर आता हे बाळ सामान्य जीवन जगत आहे. समीर आणि अनिता (नाव बदलले आहे) या जोडप्याचे आर्यन (नाव बदलले आहे) हे पहिले अपत्य, त्याच्या जन्मानंतर हे दोघेही अतिशय आनंदात होते. मात्र हे बाळ एक महिन्याचे झाल्यावर, ते तीव्र बद्धकोष्ठतेच्या समस्येमुळे बेहाल झाल्याचे लक्षात आले. नाशिक येथील फॅमिली डॉक्टरांनी अनेक औषधे आणि रोज एनिमा देऊनही त्याच्या प्रकृतीमध्ये सुधारणा झाली नाही. या कुटुंबाने डिसेंबर २०२४मध्ये या बाळावर उपचारासाठी मुंबईमध्ये धाव घेतली. डॉ. विभोर बोरकर यांनी या बाळाला हिर्शस्प्रंगचा आजार असल्याचा संशय व्यक्त केला. काही निदान चाचण्यांमुळे त्याच्यावर अचूक वैद्यकीय उपचार करणे शक्य झाले.

‘मोठ्या आतड्याच्या खालच्या भागात असलेल्या मज्जातंतू पेशी (गॅग्लियन पेशी) विकसित न झाल्याने हिर्शस्प्रंग आजार होतो, ज्यामुळे मल साधून राहतो. त्यामुळे दीर्घकालीन बद्धकोष्ठता होते,’ अशी माहिती बालरोग गॅस्ट्रोएन्टेरोलॉजिस्ट डॉ. विभोर बोरकर यांनी दिली, योग्य वेळी उपचार न केल्यास भविष्यात संसर्ग आणि वजन न वाढणे यांसारखी गुंतागुंत होण्याचा धोका असतो.

एंडोस्कोपिक मायोटॉमी म्हणजे काय ?

एंडोस्कोपिक मायोटोमी नावाच्या एंडोस्कोपिक तंत्राचा वापर करून मुलावर यशस्वी उपचार केले. ही प्रक्रिया भूल देऊन केली जाते. या पद्धतीमध्ये रुग्णाच्या गुदद्वाराच्या आत एक लहान छिद्र केले जाते. त्यातून आतड्याचा एक निष्क्रिय भाग, ज्यामध्ये नसा नसतात, तो आतील बाजूने कापण्यात आला. ही प्रक्रिया एंडोस्कोपिक पद्धतीने केली जात असल्याने शरीराच्या पृष्ठभागावर कोणतेही व्रण अथवा जखम झाली नाही. याकरिता डॉ. आदित्य प्रभुदेसाई आणि डॉ. धनश्री कारखानीस यांची मदत घेण्यात आली.