शशिकांत बडगुजर हे सोनगीर परिसरातील एक शेतकरी आहेत. त्यांनी आपल्या दोन एकर शेतात कांद्याचे पीक घेतले होते. हे पीक वाढवण्यासाठी त्यांनी खूप मेहनत घेतली होती. कांदा तयार झाल्यावर बाजारात विकायला नेण्याची वेळ आली, तेव्हा त्यांना धक्का बसला. बाजारात कांद्याला इतका कमी भाव मिळत होता की, तो भाव पीक लावण्यासाठी आणि ते वाढवण्यासाठी लागलेल्या खर्चापेक्षाही खूपच कमी होता. म्हणजे, जेवढा पैसा पीक लावण्यासाठी आणि ते वाढवण्यासाठी खर्च झाला होता, त्यापेक्षाही कमी पैसे कांदा विकून मिळणार होते. हा तोटा त्यांना सहन होण्यासारखा नव्हता.

जेव्हा शेतकऱ्याला त्याच्या कष्टाचे फळ मिळत नाही, तेव्हा त्याला खूप वाईट वाटते. शशिकांत बडगुजर यांच्या बाबतीतही असेच झाले. त्यांनी खूप मेहनत करून कांदा पिकवला होता, पण बाजारात भाव नसल्यामुळे त्यांना तो विकणे फायद्याचे नव्हते. उलट, विकल्यास अजून नुकसान होणार होते. हातातोंडाशी आलेला घास हिरावला गेल्यासारखे त्यांना वाटले. एवढा मोठा आर्थिक फटका बसणार हे पाहून त्यांना खूप दुःख झाले.

या परिस्थितीत काय करावे, हा प्रश्न त्यांच्यासमोर उभा राहिला. पीक विकले तर नुकसान, आणि तसेच ठेवले तरी ते खराब होणार होते. अशा वेळी, त्यांनी एक अत्यंत कठीण निर्णय घेतला. त्यांनी आपल्या शेतात ट्रॅक्टर बोलावला आणि त्या ट्रॅक्टरला जोडलेल्या रोटावेटरने आपल्या उभ्या कांदा पिकावर फिरवले.